R.E.M. stopt

Toen ik tien jaar oud was gaf mijn broer mij een cassettebandje met daarop een aantal nummers van Monster en New Adventures in Hi-Fi, van R.E.M. De eerste cd die ik van eigen geld kocht was een jaar later Out of Time. Sindsdien zijn er genoeg periodes geweest dat ik nauwelijks naar de band luisterde, maar evenzoveel periodes dat ik bijna alleen maar R.E.M. luisterde. Vooral tijdens mijn pubertijd waren ik en mijn R.E.M. cd’s (de collectie werd in razend tempo aangevuld) onafscheidelijk.

En nu krijg ik een smsje, van mijn broer die me ooit dat cassettebandje gaf: ‘R.E.M. is uit elkaar’.

Het klinkt misschien pathetisch, maar R.E.M. is veruit de belangrijkste band in mijn leven geweest, en ik moet zeggen dat een klein traantje in mijn ooghoek niet te ontkennen is. Het grote voordeel van muziek: je kunt er altijd naar blijven luisteren, dus ik zal Michael Stipe zijn advies blijven volgen:

‘Let the music carry you away’

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s