Crazy Clown Lynch

David Lynch

De geruchten dat David Lynch in de toekomst geen films meer zal maken, en zich volledig zal gaan richten op muziek en schilderen (zijn debuutalbum Crazy Clown Time komt 7 november uit), worden steeds sterker. En ondanks dat ik er geen flikker van geloof, of dat niet wil, toch maar eens een terugblik op het oeuvre van de man. Ook omdat ik sinds ik gisteren naar Eraserhead in de bioscoop ben geweest al zijn speelfilms heb gezien.

Wat voor vorm deze ‘terugblik’ zal krijgen is ook voor mij nog duister. Het lastige met de films van Lynch is dat je gedachten ervan over elkaar heen gaan buitelen, maar je eigenlijk nooit helemaal onder woorden kunt brengen wat ze betekenen. Je kunt er theorieën op los laten, ze beeld voor beeld analyseren, maar films van David Lynch werken niet zo. Ze werken op een niveau waar je liever niet komt, ze werken in jezelf, en zo is een analyse van een Lynch-film een analyse van jezelf.

Ik begin dus maar met een kop koffie, ‘black as midnight on a moonless night’, maar dan toch stiekem met melk want ik lust geen zwarte koffie.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s