Tekst is spelbreker in Radio Exit Live

Radio Exit Live van Ulrike Quade
Spel: Maarten Wansink, e.a.
16 november 2011, Theater Bellevue

Een radio licht op in het duister. Na wat gekraak horen we een mannenstem: ‘Dit is Radio Exit Live met het nieuws’. Onder de berichten een bericht over een man die is doodgeschoten op straat. Vier kogels. Er komt geen onderzoek, want niemand heeft hem gemist. Die man, gespeeld door Maarten Wansink, vormt de spil van de voorstelling Radio Exit Live. De man hoort zijn eigen dood op die radio, maar wanneer hij aan de figuren om hem heen vraagt of hij dood is, lachen ze. Dat woord gebruiken ze hier niet, in het tussen.

Radio Exit Live is de nieuwste voorstelling van Ulrike Quade, een theatermaakster die flink aan de weg timmert met voorstellingen waarin acteurs samenspelen met levensgrote poppen. Daarmee creëert ze een universum dat surrealistisch en vaak ook nachtmerrieachtig is. De interactie tussen mensen en poppen heeft iets unheimisch wat ze goed weet uit te buiten. Ook in deze voorstelling ligt daar de kracht, maar helaas wordt deze ook weer ontkracht door de tekst.

Radio Exit Live (Ulrike Quade, 2011)

Die tekst is te concreet en uitleggerig voor het droomachtige karakter van de voorstelling. De dialogen zijn te letterlijk en voelen vaak meer als een onderbreking van de voorstelling dan een onderdeel ervan. Dat wordt misschien wel het meest duidelijk in een scène waarin een jonge versie van de man en diens geliefde een dialoog voeren op een bank. Hun stemmen klinken als voice-over en nu en dan klinkt een lachband uit een sitcom. De scène doet onvermijdelijk denken aan David Lynch’ serie Rabbits, maar de kracht daarvan was dat Lynch de vervreemding en abstractie doortrok in de elke logica ontberende dialogen en handelingen. In Radio Exit Live is de dialoog juist heel concreet waardoor de vervreemding nooit op dat punt komt dat het beangstigt.

Dat neemt niet weg dat de voorstelling sterke scènes kent. Zo zijn er prachtige dansscènes tussen de jonge versie van de man en diens geliefde en is er een uitzinnige sequentie met een tweeling met één enorm hoofd en een man die in glittershirt en met angstaanjagend hoofd synchroon danst met een vrouw in een dikmaakpak. Op die momenten grijpt de voorstelling je uit je stoel en sleurt je ongenadig mee.

Het lijkt of Quade nooit heeft beslist of ze een lineair verhaal wilde vertellen of een nachtmerrie en nu zit het eerste het tweede in de weg. Een droom of nachtmerrie is vloeiend. Vloeibaar zelfs. En die vloeibaarheid ontbreekt. Had ze voluit voor de nachtmerrie gekozen, dan was Radio Exit Live als voorstelling wellicht minder toegankelijk geworden, maar als ervaring des te intenser.

Advertenties

One thought on “Tekst is spelbreker in Radio Exit Live

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s