De week in muziek (05/02/2012)

Alela Diane – White as diamonds

En het was weer zover. Een paar centimeter sneeuw en het land lag op z’n gat. Dus kunnen we gaan foeteren over de incompetentie van de (‘we hebben heel goed gecommuniceerd’) NS, de (on)logica van het stedelijk strooibeleid (het zou namelijk best fijn zijn als jullie eens de fietspaden begaanbaar hielden, gemeente Amsterdam) of de problematiek van het trachten een totaal afgesleede heuvel op te lopen met profielloze schoenen.

Maar laat ik het over iets anders hebben: sneeuwstilte. Dat is vast geen bestaand woord, maar het bestaat wel degelijk. Als er sneeuw ligt is het stiller. Oké, misschien niet als je je bevindt tussen sneeuwbalgooiende en heuvelafsleeënde kinderen, maar wel als je bijvoorbeeld ’s ochtends vroeg buiten loopt in de verse sneeuw. Vermoedelijk ligt daaraan ook een wetenschappelijke oorzaak ten grondslag. Ik kan me zo voorstellen dat, aangezien sneeuw isoleert, het ook geluid dempt. Maar ik blijf het altijd fascinerend vinden. Alsof de aarde een dekentje over zich heen heeft getrokken en nog even doorslaapt.

Afgelopen winter heb ik heel veel naar het album To be still van Alela Diane geluisterd. In het liedje White as diamonds beschrijft ze de stilte van een besneeuwde ochtend:
I’ve known mornings white as diamonds
Silent from a night so cold
Such a stillness, calm as the owl glides
Our lives are buried in snow 

Pas deze week kon ik het luisteren en sloeg het ook op de wereld buiten. Daarom: Alela Diane – White as diamonds:

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s