Het brutale broertje van Herman de vriendschapscake

‘What is it about cake that helps friendships blossom?’ Het is de derde van vier vragen die Guardian journalist Tim Jonze stelde aan Bill Drummond. Drummond is, nou ja, eigenlijk teveel om op te noemen. Werp een blik op zijn Wikipediapagina. Onder meer vormde hij samen met Jimmy Cauty het Britse acid house duo The KLF, maar vooral is het iemand die van elk aspect in zijn leven het liefst een kunststukje maakt. Zo staat in het interview te lezen dat hij, wanneer hij gaat vissen, een route neemt die uitgetekend op de kaart een vis vormt.

Ook heeft hij een tijd geleden besloten nog maar tweehonderd interviewvragen te beantwoorden (vijftig mensen vier vragen). De eerste honderd zijn inmiddels, met antwoord, in een boek verschenen en aan de Guardian de eer de laatste tweehonderd af te trappen. Het levert een bizar, want totaal onsamenhangend, maar toch zeer vermakelijk interview op.

En dan dus die derde vraag. Die heeft alles te maken met de zogenaamde ‘Cake Circles’ die Drummond op allerlei plekken in de wereld initieerde. In het kort komt dat erop neer dat je een cirkel tekent op een kaart met als middelpunt je eigen huis. Daar bak je een cake. Met de cake ga je naar een huis in de cirkel, belt aan en biedt de cake aan met de woorden: ‘I have baked you a cake, here it is’.

Drummonds cake is eigenlijk een soort brutaal broertje van Herman de vriendschapscake. Herman kreeg je als papje met een instructie erbij. Daarop stond dat je Herman moest laten rijzen en daarna verdelen. Een aantal delen gaf je door aan vrienden en van het laatste deel bakte je een cake. (Of Herman de vriendschapscake nog rond gaat weet ik eigenlijk niet. Hij kwam wel voor in de kinderserie Het gordijnpaleis van Ollie Hartmoed. Daarin liep het niet goed af met Herman, want Herman stroomde over in de koelkast. Die dingen gebeuren.)

Hoe dan ook, de cake van Drummond komt van een vreemde en je hoeft er niets mee te doen. Behalve opeten dan, maar ook dat is uiteraard optioneel. En daarmee is het toch vooral een kwestie van wan-, dan wel vertrouwen. De officiële instructie van de Cake Circle luidt niet voor niets: ‘They may think you are mad or bad. You are neither. Give them the cake. Go back home’.

In de praktijk worden Drummonds eigen Cake Circles altijd aangekondigd en hij wordt dan ook meestal met open armen ontvangen. Toch, je vraagt je af wat je zou doen als er ineens een Schot met een cake voor de deur staat. Ik geloof graag dat ik heel gastvrij zou zijn op zo’n moment, maar Derrida schreef het al: hospitality is ‘a […] word which allows itself to be parasited by its opposite, “hostility”’. Parasiteren; dat woord zegt eigenlijk al genoeg. De vraag is simpelweg of we onze hospitaliteit laten parasiteren door hostiliteit.

In het interview zegt Drummond tot slot over de Cake Circles: ‘for me, the best part about doing it is the tension that builds up in me between the moment of knocking on the door and the moment it is answered’. En dat is andersom eigenlijk net zo. Staat u daar eens bij stil de volgende keer dat er op de deur wordt geklopt. Misschien is het gewoon de postbode. Maar misschien is het ook wel een vreemdeling met een cake. Een vreemdeling die wie weet zelfs een vriend zou kunnen worden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s