FILM Als de puzzel uiteenvalt: herinnering en fotografie in Amour

‘Michael Haneke is Europa’s grootste regisseur’. Dit schreef Vlaams filmcriticus Ward Verrijcken naar aanleiding van Amour, de nieuwste film van Haneke, op het filmfestival in Cannes bekroond met een Gouden Palm. Het is een boute uitspraak, die door menigeen op z’n minst discutabel zal worden geacht, maar ik ben geneigd hem gelijk te geven. En dat is niet enkel omdat Amour, over een Parijs’ echtpaar van in de tachtig, een messcherpe en tegelijk diep ontroerende studie van ouderdom en de liefde is.

Bij mijn afstuderen heb ik een scriptie geschreven over het werk van de Oostenrijkse Haneke en één van de dingen die mij daarbij het meest opviel is de consistentie van zijn werk. Al zijn films zijn afzonderlijk al zeer gelaagd, maar winnen nog eens aan kracht en diepte wanneer ze in het oeuvre als geheel worden beschouwd. Het werk van Haneke kent namelijk een aantal terugkerende thema’s als geweld, media en herinnering. En ook wanneer deze niet direct worden aangesneden, zijn ze er vaak nog in afwezigheid. Zo is in Le temps du loup (2004) juist het niet aanwezig zijn van moderne media een belangrijk gegeven. Maar ook kan het oeuvre soms helpen een specifieke film beter te begrijpen…lees verder op Online Galerij

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s