3D-film: van rondvliegende speren naar een uitgestoken hand

Bwana Devil 3D‘Dimly we foresee movie audiences embalmed in three-dimensional wax and sound.’ Daarmee sloot New York Times-recensent Bosley Crowther in 1953 zijn toch al niet bijster positieve bespreking van House of Wax van Andre de Toth af. Het kon het publiek niet deren en de film groeide uit tot het grote succesnummer van wat nu wel de ‘gouden era’ van de 3D-film wordt genoemd: de korte periode tussen 1952 en 1954 waarin 3D door Hollywood werd geïntroduceerd als het antwoord op de opkomst van televisie. Maar hoe enorm het succes van de 3D-film in die twee jaar ook was, in 1954 was het ook ineens weer voorbij.Verdreven door andere nieuwtjes als het brede projectiesysteem CinemaScope, maar ook door de 3D-moeheid van het publiek.

Momenteel is er sprake van een nieuwe opleving van de 3D-film, al een aantal jaren gaande en in hoogste versnelling gezwengeld door James Cameron’s Avatar uit 2009. Er is in de tussentijd op technisch vlak veel veranderd. 3D-films zijn tegenwoordig digitaal en voor de vertoning is nog maar één projector nodig. Maar ook nu is de vraag of 3D-film zich blijvend zal kunnen manifesteren…lees verder op Onlinegalerij.nl

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s