Denkbeeldige paarden

Ik heb veel gelezen en gezien over Syrië en hoe verschrikkelijk ik het ook vind, ik kan me er, uiteraard, geen voorstelling van maken hoe het moet zijn daar te leven. Maar toen ik de reportage zag die NOS-correspondent Lex Runderkamp maakte voor het Jeugdjournaal, over kinderen in Aleppo, brak er even iets.

Voor een kind zijn de straat waar je woont, het plein om de hoek, niet zomaar een straat of een plein. Het veld voor mijn huis vroeger was ook een boerderij, de omgevallen boom was het ruimteschip van de Bobobobs. Het zijn werelden waarin je jezelf zorgeloos bang kunt maken, want als het niet meer leuk is, is het weer gewoon een straat, een omgevallen boom.  Spelen is voor kinderen het binnen de veiligheid van spelregels aftasten van de grote mensenwereld. Maar wat als die wereld het kinderspel inhaalt?

Als de jongens uit de buurt vroeger oorlogje speelden en vanuit de bosjes met witte bessen op ons schoten riepen we gewoon dat ze moesten ophouden. Deden ze dat niet dan galoppeerden we weg op onze denkbeeldige paarden. Ieder kind zou recht moeten hebben op denkbeeldige paarden.

Kijk hier de reportage van Lex Runderkamp:
http://jeugdjournaal.nl/item/469815-kinderen-in-syrie-vertellen-hun-verhaal.html

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s