Filmlijst 2013

Het hoort erbij zo aan het einde van het jaar: het lijstje met de wat mij betreft tien beste films van 2013. Een lijstje waar ik lang over heb nagedacht, maar waarschijnlijk morgen al weer aan twijfel. Huishoudelijke mededelingen: de titels zijn een link naar de recensies en de foto’s zijn een link naar de trailers.

1. The Master (Paul Thomas Anderson)

WC9V2329.CR2Sommige films worden een obsessie zodra je ze gezien hebt. The Master was voor mij zo’n film. Nog twee weken erna keek ik elke dag een keer de trailer, luisterde non-stop de soundtrack en schreef pagina’s vol met ideeën en gedachtes over de film. Paul Thomas Anderson portretteert in de film het naoorlogse Amerika met enerzijds de economische groei en de hervonden spirituele behoefte van een nieuwe generatie en anderzijds de gedesillusioneerd en getraumatiseerd terugkerende soldaten. Waanzinnig goede hoofdrollen van Joaquin Phoenix en Philip Seymour Hoffman en de mooiste cinematografie van het jaar (mede ook dankzij het 70mm formaat). Een film zo complex als een caleidoscoop.


2. The Act of Killing (Joshua Oppenheimer)

the_act_of_killing_10000197_st_3_s-lowMet grote afstand beste documentaire van het jaar. Oppenheimer kiest een benadering die even bizar als intelligent is door daders van een genocide hun eigen daden na te laten spelen. Een film die laat zien dat een trauma niets te maken heeft met overtuiging, ideologie of zelfs met een geweten. Want al toont de in felgekleurde pakken gehulde en goedlachse Anwar Congo geen enkel berouw; in een bijna ondraaglijke eindscène toont de documentaire dat het trauma zijn gif wel degelijk heeft verspreid.


3. La Grande Bellezza (Paolo Sorrentino)

la_grande_bellezza_26006355_st_1_s-lowNa Il Divo speelt Toni Servillo opnieuw een briljante rol in een opnieuw briljante film van Sorrentino over decadentie, verval, hypocrisie en ouderdom. Over het eeuwige zoeken naar de grote schoonheid en de realisatie dat die ons slechts versplinterd bereikt. En over de onmogelijkheid genoegen te nemen met die splinters. Mooie beelden, een nagenoeg perfect tempo en nog wekenlang Arvo Pärt’s My Heart’s In The Highlands spokend door je hoofd.


4. Die Wand (Julian Roman Pölsle
r)

die_wand_26006316_st_6_s-lowVerfilming van het boek van Marlen Haushofer, over een vrouw die geïsoleerd raakt van de wereld door een mysterieuze en enorme glazen stolp. Een film die ons confronteert met de grenzen van onze identiteit. Want kunnen we nog een Zelf zijn als er geen Anderen zijn om ons van te onderscheiden? Martina Gedeck speelt een zeer knappe en nagenoeg volledig zwijgende rol als de naamloze vrouw.


5. La Vie d’Adèle (Abdellatif Kechiche)

la_vie_d_adele_20000217_st_1_s-lowControverse alom, maar deze op een stripboek van Julie Maroh gebaseerde, drie uur durende film over een lesbische liefdesrelatie is vooral een onvergetelijke film. Kechiche streeft naar naturalisme en dus zien we geen gestructureerde dialogen maar in cirkeltjes lopende gesprekken, geen mooi langs een wang rollende traan, maar een ongecontroleerde snotneus. IJzersterke hoofdrollen van Adèle Exarchopoulos en Léa Seydoux.


6. Inside Llewyn Davis (Joel en Ethan Coen)

inside_llewyn_davis_58092548_st_4_s-lowEen nieuwe film van de Coens is altijd iets om naar uit te kijken en Inside Llewyn Davis stelde niet teleur. Losjes (zeer losjes) gebaseerd op het levensverhaal van Dave van Ronk volgen we een week in het leven van de niet onverdienstelijke folk-muzikant Llewyn Davis, gespeeld door Oscar Isaac. Gedrenkt in prachtige muziek en dito cinematografie tonen de broertjes Coen de tragiek van het net niet.


7. Camille Claudel 1915 (Bruno Dumont)

Camille-Claudel-1915-photo-Juliette-BinocheOntoegankelijke en zware film over beeldend kunstenaar Camille Claudel die in 1913 door haar familie in een inrichting werd opgesloten. De film focust op een week in 1915. Met trage, lang aangehouden shots sluit Dumont ook ons steeds verder op in deze gevangenis. Juliette Binoche is weergaloos en zij en Dumont laten ons constant twijfelen en gissen naar de werkelijke psychische toestand van Claudel.


8. Spring Breakers (Harmony Korine)

spring_breakers_60082340_st_1_s-lowWeinig films verdeelden het publiek zo sterk als het uitzinnige Spring Breakers, over vier tieners die naar Florida rijden om daar spring break te vieren. Daar wacht hen drank, drugs, seks en AK-47’s. James Franco zet als Alien het meest bizarre filmkarakter van het jaar neer in een film die volgens de een leegte is en volgens de ander de leegte becommentarieert. Een perverse film is het in elk geval. Maar de vraag is wiens perversiteit dat is.


9. Before Midnight (Richard Linklater)

before_midnight_36000318_st_2_s-lowDerde deel van de ‘Before’-reeks, die ooit begon toen twintigers Jesse (Ethan Hawke) en Celine (Julie Delpy) samen een nacht door Wenen dwaalden. Nu zijn ze getrouwd en hebben een tweeling. De romantiek van de twee eerdere films heeft plaatsgemaakt voor de problemen en sleur van een gedeeld leven. Des te knapper dat deze film opnieuw een gevoelige snaar weet te raken, met dialogen en acteerprestaties van een torenhoog niveau.


10. Prince Avalanche (David Gordon Green)

prince_avalanche_67000061_st_1_s-lowEen op het oog vrij simpele komedie met Paul Rudd en Emile Hirsch als twee mannen die in het Texas van de jaren ’80 de gele middenstrepen op de weg verven. Maar de film wordt naar een hoger plan getild door de licht absurdistische humor, het heerlijke samenspel van Rudd en Hirsch en vooral door een paar magisch realistische momenten rond een oude vrouw en een afgebrand huis. Een unieke film die langzaam maar gestaag een plekje tussen mijn favorieten heeft veroverd.

(11.) Le Dernier des Injustes (Claude Lanzman)

Tot slot nog een speciale vermelding voor een documentaire die dit jaar geen officiële release kreeg: Le Dernier des Injustes van Claude Lanzmann. Een drie-en-een-half uur durende documentaire over Benjamin Murmelstein, de laatste ouderling van de Joodse Raad in Theresienstadt. Al in de jaren ’70 door Lanzmann geïnterviewd, destijds voor diens ruim negen uur durende Holocaust-documentaire Shoah. Maar Lanzmann vond de figuur Murmelstein te complex, liet de interviews liggen en maakte uiteindelijk na ruim dertig jaar alsnog deze documentaire. Van begin tot einde fascinerend in al z’n morele ambiguïteit.

Advertenties

2 thoughts on “Filmlijst 2013

  1. Tof lijstje, de films die ik nog niet heb gezien ga ik gauw downloaden! En ik heb van de week Inside Llewyn Davis gezien en vond ‘m ook te gek. Oscar Isaac, wowww;-). Xx p.s. Sinds dat gekke filmpje van Die Antwoord en ik Spring Breakers zag is Harmony Korine een grote inspirator. Date: Sun, 22 Dec 2013 21:11:23 +0000 To: marijngraven@hotmail.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s