Mommy

Dit artikel verscheen eerder op Filmpjekijken.com

In 2009 debuteerde de destijds twintigjarige Xavier Dolan met J´ai Tué Ma Mère, een pijnlijk intiem portret van een homoseksuele jongen die merkt dat hij niet van zijn moeder houdt. Nu, vijf jaar later, maakt Dolan Mommy, over een moeder die haar onhandelbare zoon in huis neemt nadat hij wordt weggestuurd uit de zoveelste kliniek. De eerste een afrekening en de tweede een ode noemen is te makkelijk. Wat beide films bindt is een verwoede poging te begrijpen wat dat is: de liefde tussen een moeder en een zoon.

De moeder-zoon relatie heeft filmmakers altijd en overal beziggehouden. Van Pier Paolo Pasolini’s Mamma Roma tot Bong Joon-Ho’s Madeo. Centraal staat daarin vrijwel altijd de onvoorwaardelijke liefde van de moeder die haar de grenzen van zichzelf en soms ook de maatschappij doet overschrijden en vrijwel altijd tot offers leidt. Meermaals in Mommy bevestigen moeder en zoon hun liefde voor elkaar, daarmee elkaars lot bezegelend. Want het is niet in de verwijdering, maar juist in de toenadering dat dat lot besloten ligt.

Wanneer Diane (Anne Dorval), die documenten steevast ondertekend met ‘D.I.E.’, haar zoon ophaalt uit de kliniek wordt haar te verstaan gegeven dat ze zich vooral geen illusies moet maken als het om haar zoon gaat en haar kansen hem te helpen…Lees verder op Filmpjekijken.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s