Elephant Song

Dit artikel verscheen eerder op Filmpjekijken.com

Het klinkt zo logisch: een toneelstuk verfilmen. En toch zijn er een aantal valkuilen bij zo’n adaptatie waar regisseurs keer op keer in stappen. Zo ook Charles Binamé met zijn op een toneelstuk van Nicolas Billon gebaseerde Elephant Song, waarin een psychiater in rook opgaat waarna de directeur van de inrichting, dr. Toby Green (Bruce Greenwood) de confrontatie aangaat met patiënt Michael Aleen (Xavier Dolan), die meer van de verdwijning schijnt te weten.

Die valkuilen hebben alles te maken met de drager van de betekenis. Gechargeerd: bij toneel is dat de tekst, bij film het beeld. Natuurlijk is dat simplistisch, kennen zowel toneel als film vele verschijningsvormen, maar niet geheel voor niets werd theateranalyse lang gezien als een subdivisie van literatuuranalyse. Films als Doubt, Equus en nu Elephant Song zijn allen gebaseerd op vrij literaire toneelstukken, waarin de symboliek en betekenis volledig besloten ligt in de tekst. En niet toevallig lopen al die films tegen dezelfde problemen aan…Lees verder op Filmpjekijken.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s