Im Labyrinth des Schweigens

Dit artikel verscheen eerder op Filmpjekijken.com

‘Wie van ons houdt de wacht in deze vreemde uitkijktoren om de komst van nieuwe beulen aan te kondigen? Zullen hun gezichten verschillen van die van ons?’ Die vragen stelde Alain Resnais in 1955 in zijn verpletterende documentaire Nuit et Brouillard en ze zijn nog altijd relevant. En ondanks dat Giulio Ricciarelli’s Im Labyrinth des Schweigens in de eerste plaats een portret is van een nagenoeg vergeten periode in de Duitse geschiedenis, is het ook een waarschuwing aan onze neiging het verleden als iets afgeslotens te beschouwen.

Het zijn de jaren vijftig, het Neurenbergproces is afgelopen, de denazificatie ‘afgerond’ en Duitsland tracht uit alle macht de pagina om te slaan. Voormalig SS’ers hebben zich geruisloos terug de naoorlogse samenleving ingevoegd en overheidsinstanties stutten de hardnekkige zwijgcultuur. Wanneer een Joodse schilder op straat wordt geconfronteerd met een kampbewaarder, tracht een bevriende journalist de beerput open te gooien…Lees verder op Filmpjekijken.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s