Demolition

Dit artikel verscheen eerder op Filmpjekijken.com

Je ziet ze vaak genoeg op straat, in de trein of de rij bij de supermarkt. Mannen en vrouwen die met lege blikken en ingezakte schouders door het leven gaan. Misschien hebben ze gewoon slecht geslapen, waarschijnlijker is dat ze zijn ingedut door de sleur van hun bestaan. Davis (Jake Gyllenhaal) is zo’n man. Meteen in de eerste scène zien we het in zijn blik. Hij is niet zozeer ongelukkig, eerder lijkt hij zijn emoties te hebben teruggeschroefd tot het strikt noodzakelijke. Het obligate gesprekje met zijn vrouw, zijn licht onderuitgezakte houding; uit alles spreekt lethargie. En dan is er het ongeluk.

De dood van zijn vrouw, die omkomt bij het ongeluk, confronteert Davis met een ongemakkelijke vraag: hoe rouw je om iemand waar je niet van hield, maar wel jarenlang je leven mee hebt gedeeld? En wat is dat eigenlijk: je leven delen? Al snel blijkt dat Davis en Julia weliswaar een huis en bed deelden, maar dat ze elkaar eigenlijk nauwelijks kenden. Niet echt althans.

In het ziekenhuis tracht Davis iets uit een snoepautomaat te kopen, maar het zakje blijft hangen (we’ve all been there). Davis schrijft een klachtenbrief naar het snoepautomatenbedrijf en komt zo in contact met Karen Moreno (Naomi Watts)…Lees verder op Filmpjekijken.com

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s