Volpone

Dit artikel verscheen eerder op Theaterkrant.nl

Wanneer de acteurs aan het einde van Volpone op een rij staan en rechter spelen over zichzelf, zien we de essentie van Dood Paard. Het gezelschap functioneert al ruim twintig jaar als collectief, bij de gratie van kritische zelfreflectie. In augustus werd bekend dat Dood Paard zijn meerjarige subsidie van Het Fonds Podiumkunsten verliest. Volpone blijkt een fascinerend, geestig en bijtend commentaar op de positie van de kunsten in een wereld die alles in geld uitdrukt.

Dood Paard vertaalde en bewerkte het stuk van Ben Jonson, een dierenfabel over de listige vos Volpone die samen met zijn trouwe kompaan, de vlieg Mosca, dure giften ontfutselt aan zijn kennissen onder voorwendsel dat hij op sterven ligt en zij zijn enige erfgenaam zullen worden. Jonson was tijdgenoot van Shakespeare en daarmee onherroepelijk veroordeeld tot een plek in de schaduw van diens erfenis. Net als veel van diens werk gaat Volpone over een wereld draaiend op hebzucht en hitsigheid. Maar Jonsons taal is directer en vuiger dan die van Shakespeare. Hij is meedogenloos in zijn ontleding van deze (voornamelijk) mannen, die zo gewend zijn te krijgen wat ze willen, dat een ‘nee’ hen slechts als een aanmoediging in de oren klinkt. Die zwelgen in hun eigen listigheid, maar blind zijn voor de mogelijkheid dat ook zij worden bedrogen. Want bedrogen wordt uiteindelijk iedereen…Lees verder op Theaterkrant.nl

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s