Filmjaar 2016

Het was een filmjaar waarin de meningen nogal eens werden verdeeld. Dat kan het idee oproepen dat het een matig filmjaar was (omdat grote uitschieters waar vrijwel iedereen het over eens was nagenoeg ontbraken), maar je kunt het ook juist zien als teken van vitaliteit. Ik zag een heel aantal films dit jaar die me het gevoel gaven dat cinema nieuwe vormen zoekt, zichzelf opnieuw uitvindt. Er gebeurt genoeg en er worden prachtige dingen gemaakt. En dat we het er niet altijd over eens zijn als filmcritici, is alleen maar toe te juichen.  

Dus, tijd voor mijn favoriete films van het afgelopen jaar. Voor deze lijst heb ik alleen films meegeteld die een bioscooprelease hebben gekregen (hier een overzicht van wat ik zag) en dus geen films die enkel op festivals te zien zijn geweest. 
De nummers 20 t/m 11: 

beyond_sleep_36000346_st_7_s-low
20. Beyond Sleep (Boudwijn Koole)
cemetery_of_splendour_51000081_st_6_s-low
19. Cemetery of Splendour (Apichatpong Weerasethakul)
la_danseuse_51000100_st_1_s-low
18. La Danseuse (Stéphanie Di Giusto)
courgette
17. Ma Vie de Courgette (Claude Barras)
strike_a_pose_26006467_st_2_s-low
16. Strike a Pose (Ester Gould, Reijer Zwaan)
i_daniel_blake_20000373_st_3_s-high
15. I, Daniel Blake (Ken Loach)
neruda_52010060_st_4_s-low
14. Neruda (Pablo Larraín)
belgica_36000359_st_1_s-low
13. Belgica (Felix Van Groeningen)
LLL d 29 _5194.NEF
12. La La Land (Damien Chazelle)
ANOMALISA
11. Anomalisa (Charlie Kaufman)

En hier dan mijn top 10 van het filmjaar 2016: 

a-quiet-passion

10. A Quiet Passion (Terence Davies)

Terence Davies is een van de best bewaarde geheimen van cinema. Een man die kan schilderen met de camera. In A Quiet Passion portretteert hij het leven van Emily Dickinson, de Amerikaanse dichteres die zich vrijwillig terugtrok in het familiehuis. En toch is Davies’ film opmerkelijk werelds en vooral intens humaan. Ook dankzij de wonderlijk precieze hoofdrol van Cynthia Nixon. 

ARRIVAL

9. Arrival (Denis Villeneuve)

Gebaseerd op een kort verhaal van Ted Chiang (lees die man!) is Arrival een intelligente en tegelijk emotionele sciencefictionfilm. Villeneuve is niet bang de complexe linguïstische concepten uit het verhaal mee te nemen in de film en neemt ruim de tijd die te laten bezinken. Maar het is vooral de hypnotische wijze waarop hij de schelpachtige ruimteschepen filmt en de ontmoeting met de buitenaardse wezens, die op mij veel indruk maakten. 

Lees hier mijn recensie van Arrival

the_neon_demon_20000330_st_2_s-low

8. The Neon Demon (Nicolas Winding Refn)

Nicolas Winding Refn wist de meningen weer goed te verdelen met zijn horrorvisie op de modewereld waarin eten of gegeten worden het devies is. Een film waarin vorm niet boven inhoud staat, maar de inhoud is. Wat volgens mij ook precies de bedoeling is van cinema. Een film om je aan te vergapen en bij te huiveren. 

Lees hier mijn recensie van The Neon Demon

midnight-special

7. Midnight Special (Jeff Nichols)

Het is nog altijd wachten op de eerste film van Nichols die mij teleurstelt (en hopelijk duurt dat wachten nog heel lang). De kritieken waren gemengd, maar ik zag een film die mij vanaf de eerste seconde in zijn greep hield. Een film die van de toeschouwer vraagt om onbevooroordeeld naar de wereld te kijken, omdat je alleen dan nog verwonderd kan raken. 

Lees hier mijn recensie van Midnight Special

serpiente1

6. El abrazo de la serpiente  (Ciro Guerra)

De eerste van twee zwart-wit films in deze top tien neemt ons mee diep de jungle in met twee witte mannen die dertig jaar van elkaar min of meer dezelfde reis ondernemen in het Amazonegebied. Ciro Guerra maakt van deze tocht een bezwerende en hallucinerende trip die nog lang in mij bleef nazinderen. 

elle

5. Elle (Paul Verhoeven)

Met Elle maakte Paul Verhoeven een film die zich kan meten met het beste uit zijn oeuvre. Provocerend, intelligent en soms een tikje puberaal. Een film die zich constant vermomt om dan weer aan die vermomming te ontsnappen en waarin de genderverhoudingen per scène minstens één keer worden omgekeerd. 

Lees hier mijn recensie van Elle

HR_0430_tiff.tif

4. High-Rise (Ben Wheatley)

Ik ben volgens mij een van de weinigen die Wheatleys verfilming van de klassieker van J.G. Ballard geslaagd vind. En niet zomaar geslaagd, ik vind het een van de beste films van het jaar. Een ontregelende, bij vlagen hypnotiserende (die Portishead-cover van S.O.S.!) descent into madness die me de rest van het jaar niet meer heeft losgelaten en waarvan de beelden nog scherp op mijn netvlies staan. 

Lees hier mijn recensie van High-Rise

wailing

3. The Wailing (Na Hong-jin)

Ik heb pas relatief kort geleden de Zuid-Koreaanse cinema ontdekt en ik blijf me verbazen over de volstrekt unieke films die daar gemaakt worden. Er zit een verfrissende vrijheid in de manier waarop Zuid-Koreaanse regisseurs stijlen, genres en tonen mixen en in het geval van The Wailing ook levensbeschouwingen en religies. Een film die me hardop deed lachen en deed huiveren. 

Lees hier mijn recensie van The Wailing

toni_erdmann_36000481_st_2_s-low

2. Toni Erdmann (Maren Ade)

Het meest ontroerende moment in dit filmjaar was die omhelzing in Toni Erdmann (voor wie niet weet wat ik bedoel: ga de film zien). Maren Ade toont het leven in al zijn absurdistische tragiek en schoonheid in een film die ontregelt, ontroert en vooral ook ontzettend geestig is. Een film die me de bioscoop deed verlaten met het gevoel dat ik iets totaal nieuws had gezien en iedereen dat moest weten.  

Lees hier mijn recensie van Toni Erdmann

cave

1. One More Time With Feeling (Andrew Dominik)

Filmmaker Andrew Dominik volgde Nick Cave en zijn band The Bad Seeds tijdens de opnames van hun nieuwste plaat Skeleton Tree. Maar dat album, en daarmee ook deze documentaire, is overschaduwd door de dood van Cave’s tienerzoon. Met het slimme gebruik van 3D en het kraakheldere zwart-wit is One More Time with Feeling een wonder van techniek, maar vooral was er geen film die me dit jaar zo insloot. Binnen enkele minuten zat ik in een cocon, bestonden alleen ik en de film en die bezwerende muziek. 

Advertenties

2 thoughts on “Filmjaar 2016

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s