Jackie

Dit artikel verscheen eerder op Biosagenda.nl

Natalie Portman lijkt met haar titelrol in Pablo Larraíns Jackie verzekerd van een Oscar. Maar vooral toont Larraín na Neruda opnieuw dat hij biopics maakt op een volstrekt unieke en fascinerende wijze.

Jackie kijkt als een droom. De shots badend in warme, romantische kleuren, omlijst met de hypnotische strijkers van Mica Levi. Maar het is een droom gehuld in een mist van verdriet, verlamd door de keerzijde ervan. De film speelt zich af in de momenten en dagen na de moord op John F. Kennedy. De voorbereidingen van de begrafenis, de overdracht van de macht. Maar dat zijn slechts de gebeurtenissen. Het is niet waar Jackie over gaat.

Historicus Ernst Kantorowicz onderscheidde eens de twee lichamen van de koning: het natuurlijke, sterfelijke lichaam en het politieke lichaam dat het aardse ontstijgt. In veel van de koningsstukken van Shakespeare zijn de twee zichtbaar en vooral het conflict dat daartussen ontstaat. En ook in Jackie zien we het, in de nadruk die Pablo Larraín legt bijvoorbeeld op kleding. Het begint met dat bekende mantelpakje, dat zuurstokroze mantelpakje met de gouden knopen en de zwarte voering. Als Jackie lachend en zwaaiend het vliegtuig uitstapt in Dallas, Texas is ze een wandelend icoon…Lees verder op Biosagenda.nl

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s